U-raad schiet bekostiging Yantai af

De RUG heeft in 2018 bijna zes ton publiek geld in een speciaal Yantai-projectteam gestoken – en dat had niet gemogen, zegt de universiteitsraad. De vraag is hoe dat nu gecompenseerd wordt.
Door Thereza Langeler

Het RUG-bestuur was lang van plan om een branch campus te stichten in het Chinese Yantai, maar dat plan ketste in januari van dit jaar af. Dat betekent niet dat er sindsdien niets meer gebeurt rondom ‘Yantai’: een speciaal programmateam blijft andere, kleinschaliger mogelijkheden tot samenwerking onderzoeken. Dat gebeurt nu met name bij de Faculty of Science and Engineering (FSE), en eerder dit jaar ook bij de Faculteit Ruimtelijke Wetenschappen.

Voor de financiering van transnationale educatie (TNE) in Yantai waren heldere afspraken tussen de RUG en de regering: daar mocht alleen privaat geld in worden gestoken. Dus géén middelen die de RUG via de overheid van de samenleving krijgt.

Geen antwoord

Maar het werk dat het projectteam bleef doen nádat de campus zelf van de baan was – hoe moet dat worden betaald? Volgens het RUG-bestuur valt dat onder ‘reguliere activiteiten’: ze horen bij het reilen en zeilen van FSE, net zoals onderwijs en onderzoek, en kunnen dus met publiek geld worden bekostigd. In 2018 besteedde de universiteit in totaal 599.100 euro aan het team.

De universiteitsraad vindt dat niet terecht. ‘Het team werkt specifiek aan samenwerking met China. Dat is geen reguliere activiteit, en er mogen geen publieke middelen in gestoken worden’, zegt Dirk-Jan Scheffers van de Personeelsfractie. Scheffers en andere raadsleden vroegen dit jaar meerdere keren om informatie: wat deed het team precies, hoeveel kostte het en hoe werd het betaald? Antwoord op die vragen bleef steeds uit.

Unaniem tegen

Donderdag boog de universiteitsraad zich over de RUG-begroting voor het komende jaar, en kwam er alsnog duidelijkheid over de kosten van het projectteam. Omdat die boven de 500.000 euro liggen, moet de universiteitsraad er namelijk instemming aan verlenen. Dat deed de raad niet; alle 24 leden waren tegen.

Dat zorgt voor een bijzondere situatie. Normaal stemt de universiteitsraad over uitgaven die gepland staan, maar het geld voor het Yantai-team is al uitgegeven. Nu moet dat dus op de één of andere manier worden gecompenseerd.

Inschattingsfout

Vicevoorzitter Jan de Jeu van het college van bestuur wil de kosten doorschuiven naar de faculteiten zelf. ‘Het Yantai-team is tewerkgesteld voor publieke taken, dus ik ben van mening dat er publiek geld voor moet worden gebruikt.’

De universiteitsraad wil dat niet. ‘Het bestuur heeft zich garant gesteld voor dat Yantai-team toen het werd opgericht’, zegt Scheffers. ‘Dat er geen reservering is opgenomen voor het geval dat de branch campus niet door zou gaan, is een inschattingsfout van het bestuur geweest. Dat kun je de faculteiten niet aanrekenen.’

[manual_related_posts]

Dichten als medicijn

Naar het ziekenhuis gaan is niet leuk, zeker niet voor kinderen. Promovendus Nicole Dijk maakte dinsdag, samen met dichter Kasper Peters, de wachtkamer van de Beatrix Kinderkliniek in het UMCG een beetje fijner. Ze gingen dichten met de kinderen.
Door Sisi van Halsema

In de felverlichte wachtkamer zitten vijf kinderen met hun ouders te wachten tot ze naar de dokter mogen. Aan een grote ronde tafel, bezaaid met kranten en tijdschriften, zitten dichters Dijk en Peters, klaar om met de patiëntjes aan de slag te gaan.

‘Hoi, ik ben Kasper, heb je misschien even tijd?’ Een beetje timide kijken de kinderen hem aan. ‘Schrijf je weleens gedichten?’ De jonge patiënten moeten duidelijk worden overgehaald om mee te doen.

Nicole Dijk studeerde geneeskunde aan de RUG en promoveerde bij kindergeneeskunde. Afgelopen week verdedigde ze haar proefschrift over astma. Daarnaast ze is huisdichter van de Beatrix Kinderkliniek.

Heilzaam

Dichten werkt heilzaam, vindt Dijk, die vroeger altijd al een boekje bij zich had waar ze verhalen in schreef. Daarom wilde ze gaan dichten met de zieke kinderen. ‘Door te dichten, kun je je gedachten even uitzetten. Je kunt vluchten uit de realiteit.’

De dichters gaan naast een van de kinderen zitten. ‘Wat vind je nou écht leuk om te doen?’ vragen ze om de patiëntjes op gang te brengen. ‘Voetballen’, zegt Janine (13). Rustig vraagt Dijk door. Janine begint te vertellen, duidelijk op haar gemak gesteld door de warme uitstraling van Dijk.

Rijm

‘Wil je graag dat het gedicht rijmt?’ vraagt Dijk. Janine vindt het niet nodig. En dan gaan ze los; de ene na de andere zin komt moeiteloos op papier.

Spelen in vrijheid
Meiden onder 17
Komen om te winnen
Altijd met de bal aan de voet
Rennen rennen
Net als Jackie Groenen
Richting het doel
Een wereldgoal

Janine is blij met het resultaat. Ook Dijk geniet zichtbaar. ‘Hier kan geen doctorstitel tegenop.’

Peters, voormalig stadsdichter, helpt ondertussen Ashanti (11) met haar gedicht Normaal Bijzonder. ‘Heb ik dat gemaakt?’ vraagt ze glunderend na afloop.

Ik teken als ik luister
En naar iets kijk
Iets heel normaals
En ik vraag me af
Wat er bijzonder aan is
Er is altijd wel een reden
Ik maak plaatjes van verhalen
Hou van spelletjes aan tafel
Op avonden in de winter
En aai mijn kat op schoot
Er zijn genoeg avonden
Die altijd bijzonder en normaal blijven

Ook Stan (11) schreef een gedichtje. Hij dicht niet zo vaak, alleen af en toe op school. Maar daar voelt het als een verplichting. Met Nicole dichten is veel leuker, want nu mag Stan over alles schrijven wat hij wil. Over zijn oma bijvoorbeeld, die kort geleden overleed.

Je was heel lief
En aardig
De beste oma die ik me ooit kon wensen
Samen appeltaart eten
Met opa vissen
Helaas de eerste kerst nu zonder jou
Met je haar altijd geverfd
Druk werkend in de moestuin
Je was de beste oma ooit

Met toestemming van de kinderen worden de gedichten ingestuurd naar een wedstrijd van het Poëziepaleis. De prijs: een plekje in een echte dichtbundel.

[manual_related_posts]

Happie eten voor het goede doel

Een maand lang runnen studenten restaurant Happietaria. Je kunt er gezellig een hapje eten en tegelijkertijd het goede doel steunen.
Door Lidian Boelens

Sinds 20 november zijn er weer magische dingen gaande in het wat klinisch ogende gebouw aan de Henri Dunantlaan 2, zo’n tien minuutjes fietsen van het centrum van Groningen.

In wat eerst een lege, kille ruimte was, schitteren kaarsjes en lampjes in het schemerdonker, zijn tafels gezellig opgemaakt en ploeteren tientallen vrijwilligers in de keuken om voor alle 180 gasten weer een fijne maaltijd neer te zetten.

Pop-up

Elk jaar stampt een groepje studenten Happietaria uit de grond. Het pop-uprestaurant draait volledig op vrijwilligers, variërend van een groep vrienden tot moeders met hun kroost. Allemaal zetten ze zich in voor het goede doel, waar honderd procent van de winst naartoe gaat. Dit jaar rampenpreventie in Bangladesh, Nepal en India.

Happietaria is nog tot 20 december geopend, van maandag tot en met zaterdag. Reserveren kan via de website: happietariagroningen.nl.

[manual_related_posts]

Kamer akkoord met renteverhoging

De rente op de studentenlening bij DUO gaat vanaf 2020 omhoog. De Tweede Kamer heeft dinsdag ingestemd met een verhoging van de rentemaatstaf van vijf naar tien jaar.
Door Joas de Jong

De rente op studieleningen is nu gekoppeld aan de relatief lage vijfjaarsrente, terwijl de gemiddelde looptijd van studieleningen langer is. En dat kost de overheid geld.

Door de wijziging zullen studenten die in 2020 beginnen, gemiddeld twaalf euro per maand meer gaan betalen, zegt Minister van onderwijs Ingrid van Engelshoven. Ze verwacht niet dat de nieuwe regeling ertoe zal leiden dat minder mensen gaan studeren. Het doel blijft om studeren zo toegankelijk mogelijk te houden, zegt ze.

Halvering

De gemiddelde toekomstige student die zo’n 21.000 euro studieschuld heeft, zal in totaal bijna 4000 euro duurder uit zijn. Ondanks de halvering van het collegegeld voor eerstejaarsstudenten, die in 2018 is ingevoerd. Voor de huidige student zal er weinig veranderen.

Vanuit verschillende studentenorganisaties is kritiek op het wetsvoorstel. Studenten uit gezinnen met lagere inkomens zouden door de wijziging sneller besluiten niet te studeren. Volgens de minister valt dat wel mee. Bovendien hoeven zij niet meer terug te betalen dan naar draagkracht mogelijk is.

De Landelijke Studentenvakbond noemt de invoering een klap in het gezicht van de student. Voorzitter van de vakbond Carline van Breugel vreest dat studenten het vertrouwen in de politiek kwijtraken, omdat zij momenteel al gebukt gaan onder hun studieschuld.

Demonstratie

Daarnaast is Van Breugel bezorgd over de kwaliteit van het onderwijs, omdat docenten door bezuinigingen vaak te veel hooi op hun vork hebben en weinig persoonlijke aandacht kunnen schenken.

De vakbond roept dan ook aan tot een demonstratie in Den Haag komende vrijdag tegen deze bezuinigingen.

Benieuwd hoe je het best met je lening om kunt gaan? Lees ons artikel met de antwoorden op de vijf meest gestelde vragen over lenen.

 

[manual_related_posts]

EOD laat picrinezuur ontploffen [UPDATE]

De Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) heeft dinsdagochtend de twee blikken picrinezuur tot ontploffing gebracht die waren gevonden in een lab in Nijenborgh 4 op Zernike.
Door Thereza Langeler en Rob Siebelink

Dat gebeurde op het braakliggende terrein waar het Feringa Building wordt gebouwd, achter het gebouw van natuur- en scheikunde. De blikken zijn eerst in een twee meter diep gat gezet. Dat is door de EOD weer dichtgegooid, waarna het spul werd opgeblazen.

De blikken werden maandag aangetroffen in een lab. De inhoud bleek picrinezuur te zijn. Dat is in vloeibare vorm niet gevaarlijk. Maar als het zuur een tijd blijft staan, kristalliseert het. In die vorm kan de stof ontploffen. De stof wordt vaak gebruikt bij proeven of practica, bijvoorbeeld als kleurstof of om bepaalde metalen te detecteren.

Ontruimd

Uit voorzorg werd Nijenborgh 4 maandag op advies van de politie ontruimd en werd de EOD ingeschakeld. Later op de dag werd het gebouw weer vrijgegeven en mochten studenten en medewerkers weer naar binnen. Alleen het lab waar de blikken stonden, bleef afgesloten.

Het is nog niet duidelijk hoe het kon gebeuren dat het zuur in het lab stond. Onderwijsinstellingen stuiten wel vaker op oud geworden picrinezuur. Zo ruimde de universiteit van Swansea (VK) het zuur twee jaar geleden op:

[manual_related_posts]

Betaal je collegegeld. Of anders…

Een deurwaarder op de stoep: dat is een van de maatregelen tegen studenten die te laat hun collegegeld betalen. Niet direct, maar uiteindelijk kan dat wel gebeuren.
Door Sisi van Halsema

Een lege bankrekening zal bij veel studenten wel eens voorkomen. Omdat DUO een fout maakt, omdat je baas niet op tijd betaalt, of gewoon omdat je deze maand wat krap zit. Een keertje geld lenen voor boodschappen van je beste vriend is dan lastig, maar overkomelijk. Maar als je je collegegeld niet betaalt wordt het een stuk vervelender.

Dat blijkt uit het verhaal van Rebecca Daunt uit het Verenigd Koninkrijk, die een master journalistiek doet in Groningen. Ze moest voor een operatie naar het ziekenhuis, waardoor ze niet naar haar colleges kon. Dat was al vervelend, maar toen ontving ze ook nog eens een e-mail. De inning van het collegegeld was mislukt, en of ze per ommegaande het bedrag kon overmaken.

Voorheen betaalde Rebecca haar collegegeld van haar Britse bankrekening, maar recentelijk opende ze een Nederlandse rekening en had de wijziging doorgegeven via Studielink. Het duurde een tijdje voordat deze verwerkt was. Het ging fout; de incasso werd gestorneerd, de RUG kreeg geen geld en haar RUG-account werd geblokkeerd.

Herinnering

Door de operatie kon ze niet veel doen. Ze kreeg nog een mail: de betalingsherinnering. Ze moest binnen zeven dagen het bedrag overmaken. ‘Zeven dagen kon ik wel halen, dacht ik, dus ik deed het rustig aan, maar toen ik wilde inloggen op mijn account, was ik al geblokkeerd.’

Stress! Want als je account geblokkeerd is, kun je niet meer inloggen op je RUG-mail, op Nestor en je kunt je niet meer inschrijven voor tentamens. ‘Ik kon een opdracht niet afmaken. Gelukkig was mijn docent heel flexibel’, vertelt Rebecca. ‘De week erop had ik een paar deadlines. Als het dan was gebeurd, had ik een veel groter probleem.’

Uit de betalingsherinneringen van de RUG kun je opmaken dat je RUG-account zal worden geblokkeerd, maar na hoeveel dagen dat gebeurt, staat er minder duidelijk in. Volgens Karina Idema, coördinator van de Centrale Studenten Administratie, zitten er tien dagen tussen het moment dat de betaling mislukt en de blokkering van je RUG-account.

Contact

‘Het is moeilijk om contact op te nemen met de mensen die erover gaan’, vindt Rebecca. Er staat wel een link in de mail, maar het is niet duidelijk wie je precies moet bellen. Als je op de link klikt, kom je bij Information Services. Als je goed kijkt, staan er wel weer linkjes naar de Centrale Studenten Administratie waar je vervolgens een nummer kan vinden.

De procedure als je in termijnen betaalt

  1. Voor de inningsdatum ontvang je een herinneringsmail: ‘Inning Collegegeld.’ Daarin staat de datum van de inning, wordt je erop gewezen dat je genoeg geld op je rekening moet hebben en er wordt gewaarschuwd voor de blokkering van je University Account.
  2. Als de inning mislukt, ontvang je nog een mailtje: ‘Inning collegegeld mislukt.’ Met het verzoek om per ommegaande te betalen.
  3. Een dag later ontvang je de betalingsherinnering, met het verzoek om het bedrag binnen zeven dagen over te maken.
  4. Op dat moment is je RUG-account al geblokkeerd. Je kunt niet inloggen op je RUG-mail, Nestor, geen gebruik maken van de bibliotheek, niet inschrijven voor tentamens en geen tentamen doen.
  5. Als je binnen die zeven dagen niet betaalt, volgt de ingebrekestelling. Dan heb je nog vijftien dagen, daarna schakelt de RUG een incassobureau in.
  6. Deurwaarder! Als je na de ingebrekestelling nog niet hebt betaald, wordt er een deurwaarder op je afgestuurd EN je moet de incassokosten betalen.
  7. De volledige uitleg van de RUG vind je hier.

Gelukkig kon Rebecca na de blokkering haar geld overmaken en in een dag had ze weer toegang tot de RUG-faciliteiten. Dat kan overigens op verschillende manieren: contant, overboeken en tegenwoordig zelfs via een Tikkie.

Ze vraagt zich af waarom de regeling zo streng moet zijn. ‘Dit ondersteunt het idee dat de RUG meer gericht is op het verdienmodel dan op de student.’

Is de regeling inderdaad te streng? Idema kan zich die reactie voorstellen. ‘Maar we merken wel dat een groot deel van de studenten betaalt als hun account geblokkeerd wordt. Bovendien zit er tussen het storneren en de blokkering tien dagen. Per keer hebben we iets van 500 storno’s en op het moment dat we de accounts dichtzetten, worden er zeker 300 van betaald’, legt Idema uit.

Stok

Een stok achter de deur is het dus eigenlijk. Maar tussen die 500 studenten die maandelijks niet op tijd betalen, zitten ook studenten die buiten hun schuld het collegegeld niet kunnen overmaken. Ook niet binnen tien dagen. In die gevallen helpen de verschillende betalingsmogelijkheden en de herinneringsmails dus niet.

Volgens Idema wordt daar wel naar gekeken. ‘Maar als de student niet kan aantonen dat hij of zij het buiten zijn eigen schuld niet kan betalen, dan kunnen wij er niet zoveel aan doen. Het collegegeld moet toch een keer betaald worden.’

Maar voordat de student met bewijs kan komen dat het inderdaad buiten hun schuld was dat er iets is misgegaan, is de blokkering al in gang gezet. Er is dus niet echt een uitwijkmogelijkheid.

Fout

Rechtenstudente Larissa Jellema overkwam dat. Ze wist van tevoren dat ze niet kon betalen, buiten haar schuld. DUO had een fout gemaakt in de berekening waardoor ze die maand haar studiefinanciering niet zou ontvangen.

Toen ze belde met de Centrale Studenten Administratie werd Larissa verteld dat voor haar dezelfde maatregelen zouden gelden. ‘Ik zou het geld binnen twee weken ontvangen, dus ze wisten wanneer ik het geld zou kunnen overmaken. Toch gold voor mij dezelfde procedure.’

[manual_related_posts]

Futsal voor Oranje

Drie spelers van Drs. Vijfje horen bij de beste zaalvoetballers van Nederland. ‘Je komt op in je Nederlandse tenue en zingt het Wilhelmus. Dan voel je je wel belangrijk.’
Door Tamara Uildriks

‘Je wordt een bekende Nederlander, Arte!’ roept trainster Teuny Bosma van zaalvoetbalvereniging Drs. Vijfje. Sinds Arte Brueren en teamgenoten Laura de Groen en Vesna Veltrop bij het nationale team spelen, kijkt het team niet meer op van pers tijdens de training. Alleen De Groen is verrast door de aandacht. ‘Iedereen vindt het echt geweldig. Sommigen vinden het nog vetter dan ikzelf.’

Brueren speelde vorig jaar al bij het Nederlandse team, De Groen en Veltrop sloten daar dit jaar bij aan. Het is snel gegaan, vertelt De Groen, die net afgestudeerd is als verpleegkundige aan de Hanzehogeschool. ‘Ik mocht meespelen bij de tweedaagse training, en toen opeens ook echt meedoen met het team. Dat was natuurlijk heel erg leuk.’

Met hun Groningse team spelen ze al in de Eredivisie. Het nationale team was een logische stap. Brueren: ‘Dat bestaat uit de beste speelsters van Nederland, dus het niveau ligt nog hoger. Het is serieuzer en iedereen wil nog liever winnen.’

Van veld naar zaal

Op haar twintigste maakte Brueren de switch van het veld naar de zaal. ‘Zaalvoetbal is veel leuker. Je doet veel meer mee en het spel is sneller en technischer. Ook vallen er veel meer goals en daarnaast is het binnen, dus je hebt geen last van wind of regen.’

De Groen is het daarmee eens. ‘De snelheid, combinaties en kleine ruimtes vind ik leuk. Ik ben niet zo groot en sterk, dus zaalvoetbal is perfect voor mij.’

Vorig jaar combineerde Brueren het intensieve voetbal met een onderzoeksmaster rechten, nu met een baan als docent-onderzoeker in de vakgroep staatsrecht, bestuursrecht en bestuurskunde.

Drukke dagen

‘Het is alleen maar drukker geworden nu ik werk. Op de universiteit heb ik een fulltime baan, ik voetbal drie avonden in de week, er zijn vaak trainingsweekenden en ik wil ook nog een sociaal leven hebben: er blijft weinig tijd over.’

Die drukke weken gaan haar niet in de koude kleren zitten. ‘Ik ben best wel moe. Vooral deze week, omdat we pas dinsdagavond terugkwamen van een oefenwedstrijd.’

Gelukkig is de universiteit flexibel, ‘Als ik zoals deze week pas op dinsdag terugkom, is dat geen probleem. De meesten zijn heel enthousiast dat ik ernaast zo serieus voetbal. Als dat niet zo was, zou ik dat trouwens gewoon opeisen, ik vind het voetballen gewoon te leuk.’

Wilhelmus

Het voelt heel speciaal om voor je land uit te komen, vindt De Groen. ‘Je komt op in je Nederlandse tenue en zingt het Wilhelmus, dan voel je je wel belangrijk.’

Dat gevoel zorgt wel voor extra druk, spanning en zenuwen. De Groen: ‘Je voelt veel druk omdat je voor Nederland speelt. Daar ben ik best wel vatbaar voor, maar gelukkig lukt het me om die zenuwen los te laten als ik ga spelen.’

De vrouwen spelen met teamgenoten die normaal hun tegenstander zijn. ‘Omdat er in Nederland niet veel mensen zijn die zaalvoetballen, ken je de tegenstanders wel een beetje. Mensen kunnen heel anders zijn in het veld dan normaal. Sommigen vond ik eerder arrogant, terwijl ik nu als teamgenoot denk: je bent eigenlijk best aardig.’

Trots

Trainster Teuny Bosma van Drs. Vijfje traint ook het Nederlandse team en is erg trots op de drie meiden: ‘Hierdoor merk je toch dat het werk dat je hier verricht zijn vruchten afwerpt. Ze spelen echt heel erg goed in het Nederlandse team, ondanks de spanning.’

Ze traint beide teams, maar denkt niet dat de drie daar voordeel van hebben. ‘Ik ga ze daarom niet extra helpen, misschien kijk ik onbewust juist kritischer naar die drie meiden. Ik probeer de teams in ieder geval echt los van elkaar te zien.’

Voorlopig staat er niet veel op de planning voor het nationale team. De vrouwen verloren deze zomer de EK kwalificatie van Ierland, dus nu trainen ze veel en spelen oefenwedstrijden.

Met Drs. Vijfje hebben ze wel grootse plannen. De Groen: ‘We gaan voor het landskampioenschap in Nederland. Mijn prioriteit ligt daardoor meer bij Drs Vijfje: Ik ga volledig voor nationaal, maar ik wil ook echt een keer landskampioen worden.’

[manual_related_posts]

Rap over Godfather Duo

Godfather DUO hijgt misschien in je nek, maar het maakt niet uit, omdat je straks money stackt. RUG-studenten XO Nomit, Solus en Emotional Oliver kwamen woensdag met de rap Studi: over slechte cijfers en je studieschuld.
Door Joas de Jong

In het dagelijks leven is Timon van der Bles – a.k.a. XO Nomit – masterstudent rechten. Maar als het even kan, verruilt hij de UB-studio voor de muziekstudio.

Godfather of Suikeroom?

Op dit moment is hij bezig met zijn scriptie, dus hij heeft al de nodige schulden. ‘Het is een beetje een haat-liefde verhouding’, zegt hij. ‘Ik leen maximaal en hoewel ik flink wat opzij heb gezet, gaat het wel even duren voordat ik van godfather DUO af ben. Ik ga het wel missen om elke maand een groot bedrag op mijn rekening te krijgen. Het was een beetje als een suikeroom, maar ze moeten het ook terug hebben’, zegt Timon.

Voordat hij de grote stacks opzoekt op de Zuidas, blijft hij nog een jaartje in Groningen kleinschalig werken en tracks produceren. Timon is te horen in het begin en het eind van het nummer, zijn muzikale partner Solus aan de tekst te horen iets meer last van de hete adem van DUO in zijn nek.

Meester in de rechten of rapmaster?

Timon weet het nog niet. Het is maar net wat er op zijn pad komt: ‘Muziek is nog echt een hobby, de teksten komen vrij natuurlijk en zijn in dit geval vooral humoristisch bedoeld. De dierlijke kreten in het begin zijn daar een voorbeeld van.’

Hij ziet zichzelf niet per se als de volgende Kraantje Pappie. ‘Ik houd meer van opkomende artiesten, als ze eenmaal succes hebben wordt het vaak wat te commercieel.’ Voorlopig is hij in ieder geval nog niet klaar met het uitbrengen van tracks met herkenbare thema’s.

XO Nomit en Emotional Oliver zijn al weer bezig met de opvolger, een EP getiteld Sekstape. Studi kun je beluisteren op Spotify.

Studi

(XO Nomit)
Ik splash al m’n stufi huh
Tatta got the studie huh
Studio ik huur die huh
Huurtoeslag thanks lefier huh

Ik splash al m’n stufi huh
Tatta got the studie huh
Studio ik huur die huh
Huurtoeslag thanks Lefier huh
Godfather DUO
Aan ’t hijgen in m’n nek
Maar ik vind ’t goed zo
Weet dat ik straks money stack
Ben straks meester in de recht
Leef die leven echt
Vang me straks in maatpak
Dossiers in de bag
voordat ik op die plek ben
Slaafstudent
500 uur op een scriptie
ben niet verwend

(Solus)
Ik heb nog geen dag gewerkt
80k in de min
Goed begin is het halve werk
Dus verlies gegarandeerd
Ben begonnen aan de bodem
Maar ik maak mijn weg omhoog
En er zijn voor mij twee opties
Het is klimmen of de dood

Ik kan wel stoer gaan rappen over bricks en dure kleren
Maar op een normale dag zit ik in de UB te leren
Ben een skeere student nooit verwend
Ik heb alles zelf verdiend
en ik verdien geen rooie cent
16 vierkante meter is een kippenhok
Ik heb ome DUO nodig anders ga ik kopje onder
Straks word je naam geroepen om je bachelor te halen
want we vieren dat je mag beginnen met je schuld betalen

Elke keer weer naar college
Moet toch meer zijn in het leven
Laat me al die shit maar skippen
Op mijn tennie toch een 9
Ben een bolleboos met hella hoes
Studieboeken laat ik links
Van mij geen winst
Pdfjes brengen mij er ook

Ik heb nog geen dag gewerkt
80k in de min
Goed begin is het halve werk
Dus verlies gegarandeerd
Ben begonnen aan de bodem
Maar ik maak mijn weg omhoog
En er zijn voor mij twee opties
Het is klimmen of de dood

(XO Nomit)
Pull up met een pen
Ik maak een ten-
Tamen bitch
ik ga een ten halen bitch
Nah ik ga misschien een zes halen
Maar waarschijnlijk falen
Hoe ga ik met deze lijst
Ooit m’n schuld betalen
Zie me bij de inzage
bij de docent klagen
Ik heb geen zin in inhalen
Moet van een 5 een 6 maken
Ik lul de boel bij elkaar
in dat lokaal
Zou zelfs op m’n knieën smeken
Als ik dan m’n tentamen haal

(Solus)
Ik heb nog geen dag gewerkt
80k in de min
Goed begin is het halve werk
Dus verlies gegarandeerd
Ben begonnen aan de bodem
Maar ik maak mijn weg omhoog
En er zijn voor mij twee opties
Het is klimmen of de dood

(XO Nomit)
Ik splash al m’n stufi huh
Tatta got the studie huh
Studio ik huur die huh
Huurtoeslag thanks lefier huh

[manual_related_posts]

Zirkonium onthult verstopte tumoren

Een kankerbehandeling die het immuunsysteem helpt de tumor op te ruimen, boekt spectaculaire resultaten. Maar het werkt niet bij iedereen. Arts-in-opleiding Frederike Bensch van de RUG vond een manier om te voorspellen bij wie wel.
Door Christien Boomsma

Frederike Bensch is te laat. Ze is druk en snaait nog even snel een broodje uit de kantine, want gegeten heeft ze ook nog niet. Nog enkele maanden werkt ze hier, daarna gaat ze terug naar het UMCG, waar ze uiteindelijk longarts hoopt te worden. En ze gaat nog promoveren ook.

Maar op dat punt zit ze gebeiteld. Ze zocht – en vond – een manier om te voorspellen of een nieuwe kankerbehandeling zal aanslaan of niet. De resultaten verschenen 28 november in het toptijdschrift Nature Medicine. Ze wachtte met het aanvragen van de promotie tot acceptatie van het artikel en inmiddels heeft ze een datum. ‘18 maart’, zegt ze tevreden.

Haar onderzoek  – dat ze uitvoerde met een onderzoeksteam onder leiding van professor Liesbeth de Vries – is dan ook grensverleggend. ‘Want zo’n onderzoek als dit, kun je echt niet in je eentje.’

Stealth-mechanisme

Het gaat allemaal om zogeheten ‘checkpoints’. Eiwitten op een tumor, die zorgen dat het immuunsysteem de kankercellen niet opmerkt en dus niet aanvalt. Voor de ontdekking van dit ‘stealth-mechanisme’ voor kankercellen – en manieren om het uit te schakelen – werd dit jaar de Nobelprijs voor de Geneeskunde uitgereikt.

‘Toen ik begon als arts-onderzoeker, zo rond 2012, 2013, kwamen de eerste resultaten naar buiten waarin de behandeling bij patiënten met uitgezaaide kanker was bestudeerd’, vertelt Bensch. ‘Er werden echt enorme resultaten geboekt door het remmen van eiwitten als PD-1, PD-L1 en CTLA4.’

Patiënten reageerden niet alleen op de behandeling; het resultaat hield ook na lange tijd nog stand, terwijl bij reguliere chemotherapieën de respons vaak maar tijdelijk is.

Geen snoepgoed

Spectaculair dus. Jammer genoeg sloeg de behandeling niet bij iedereen aan. Vervelend, omdat de behandeling niet alleen erg duur is, maar ook nog eens een zware wissel trekt op de patiënt.

‘Je zet de rem van het immuunsysteem los’, legt Bensch uit. ‘Dat kan leiden tot immuunreacties, zoals ontstekingen in gezond weefsel.’ Denk aan ontstekingen in gezonde darmen, gezonde longen, of op gezonde huid, die vervolgens weer behandeld moeten worden met ontstekingsremmers. ‘In extreme gevallen moet de behandeling gestaakt worden’, zegt Bensch. ‘Het is echt geen snoepgoed.’

Op dit moment wordt immuunhistochemie gebruikt om te zien welke patiënten in aanmerking komen voor dit soort behandelingen. Dan controleert een patholoog door het kleuren van cellen of er voldoende checkpoints aanwezig zijn.

‘Maar die methode voorspelt niet voldoende’, zegt Bensch. ‘Patiënten met een lage expressie hebben soms baat bij de behandeling, terwijl hij soms niet aanslaat bij mensen met een hoge expressie.’

Beter screenen

Dat komt omdat een biopt een momentopname is. En bovendien een weergave van één plekje op één tumor. ‘Maar in de oncologie ontdekken we steeds vaker dat de eigenschappen van de tumor niet alleen in de tijd veranderen, maar ook lokaal’, zegt Bensch. ‘Het kan zijn dat je links prikt, terwijl de checkpoints rechts zitten. Het kan zijn dat de ene metastase ze wel heeft en de andere niet. Of vandaag niet, maar volgende week wel.’

Op dat punt kwamen Bensch en haar collega’s in het spel. Want zou het niet mooi zijn als je een betere manier kon verzinnen om patiënten te screenen voor deze behandeling? ‘In het UMCG hebben we veel ervaring met molecular imaging’, vertelt ze. ‘Manieren om via PET-scans het hele lichaam in beeld te brengen, bijvoorbeeld HER2 bij borstkanker.’

Die kennis gebruikte ze als model voor haar onderzoek naar antilichamen tegen het ‘checkpoint’ PDL-1. Handig was ook dat het Amerikaanse farmaceutische bedrijf Genentech dat de remmer atezolizumab produceert, meewerkte, wat het onderzoek vergemakkelijkte.

Zirkonium

‘We labelden het antilichaam met het radioactieve zirkonium’, vertelt Bensch. ‘Dat straalt veel langer dan het veel vaker gebruikte fluor. Vervolgens brachten we het via een infuus in de bloedbaan.’

PET-scans na één uur, en twee, vier en zeven dagen lieten vervolgens zien waar het antilichaam terecht kwam. Als het checkpoint PD-L1 aanwezig was, hechtte het antilichaam zich daaraan. Door het hele lichaam heen.

‘Niet alleen lieten we zien dat het antilichaam de tumor bereikte, het bleef daar ook, terwijl het uit de bloedbaan verdween’, zegt Bensch. Vervolgens kregen alle patiënten in de studie – 22 in totaal – de behandeling. Wat bleek? Patiënten die veel atezolizumab hadden opgenomen, reageerden ook beter op de behandeling daarmee.

‘We konden het zelfs laten zien per tumor-laesie’, zegt Bensch. ‘Een metastase die volgens de scan veel van het gelabelde antilichaam had opgenomen, verschrompelde meer door de behandeling.’

Levens redden

Het onderzoek van Bensch was, met 22 patiënten, klein, maar wel een belangrijk ‘proof of concept’, zegt ze. Bijzonder ook, omdat ze levens kon redden. Er deden mensen mee die buiten de studie niet in aanmerking kwamen voor de behandeling.

Het is niet makkelijk, geeft ze toe. Ze verloor ook patiënten. Drie zelfs al voor de studie begon, omdat hun conditie zo snel verslechterde, dat ze niet meer mee konden doen. Maar anderen reageerden wonderwel. Bij drie leek de kanker te verdwijnen, bij vier gedeeltelijk. Maar liefst elf patiënten stabiliseerden. ‘Deze mensen zijn statistisch dood’, zegt Bensch. ‘Maar ze leven nog.’

 

[manual_related_posts]

Met de billen bloot voor het goede doel

Het begon als een grap in de voetbalkantine. En nu is hij te bestellen: de naaktkalender die het team van Meinard Klooster van vereniging Groen Geel maakte voor de jaarlijkse goede doelenweek. De opbrengst gaat naar Stichting Straatwijs.
Door Lyanne Levy

Het kersverse team wilde het nét even anders doen dan anders. Sinds vorige week is de naaktkalender van Zondag 3 van Groen Geel te bestellen. ‘We zijn een nieuw team. We doen voor het eerst mee aan de actie en wilden even laten zien wat we kunnen’, vertelt Meinard, die in het derde jaar van de pabo zit.

Voor het begin van de training kwamen de studenten samen en binnen een halfuur waren de foto’s gemaakt. Die maakten ze zelf. In de kantine, in de bestuurskamer, op het veld en in de kleedkamer.

Cornervlag ervoor

‘De kleren gingen uit en toen gingen we er gewoon voor. Als we het doen, moeten we het ook goed doen. Het moest natuurlijk wel een beetje binnen de perken blijven, dus we hebben wel keepershandschoenen, de cornervlag en een voetbal ervoor’, zegt Klooster.

Niet iedereen was meteen enthousiast om uit de kleren te gaan, vertelt Klooster. ‘Een paar teamgenoten wilden liever iets doen waardoor we niet al te erg in de spotlight kwamen bij de club, maar de club is juist heel enthousiast over de kalender. Uiteindelijk is het resultaat goed geworden en is iedereen er blij mee.’

Allemaal een kalender

Tot nu toe zijn er al zo’n zeventig kalenders verkocht. ‘Het is toch even afwachten wat het resultaat wordt en in hoeverre mensen het leuk vinden, maar iedereen vindt het super. Vrienden en familie willen allemaal een kalender hebben’, zegt Klooster.

Met een naaktkalender voor de eerste actie van het team, wordt het lastig om dat volgend jaar te overtreffen. ‘We hebben de lat wel hoog gelegd. Daar hopen we ook weer aan te voldoen. Even afwachten hoe we dat gaan oplossen’, zegt Klooster.

De opbrengst van de kalender gaat Stichting Straatwijs, een stichting die daklozen in Groningen helpt. De kalender kost vijftien euro en is te bestellen door een mail te sturen naar naaktkalenderzondag3@gmail.com

[manual_related_posts]

Politiecontroles in het schemerdonker

Het is donker. Gehaast spring je op de fiets, want je bent al laat. Terwijl je door de miezerregen sjeest, doemen even verderop reflecterende jassen op, van politie-agenten. Gevolg: een boete van 55 euro.
Door Remco van Veluwen

Elk jaar wanneer het ’s avonds eerder begint te schemeren, zijn er van die controles, maar dit jaar is de politie extra actief, vertelt Siemon Luimstra van de Politie Noord-Nederland. Hij is verantwoordelijk voor de grootscheepse fietslichtencontroles vorige week woensdag.

‘Er zijn nog steeds te veel fietsers zonder licht’, zegt Luimstra. ‘Daardoor vallen veel doden. Vorig jaar waren er zelfs voor het eerst meer verkeersdoden onder fietsers dan onder automobilisten. Een fietser denkt al gauw: mij gebeurt niks, omdat hij in tegenstelling tot een automobilist 360 graden zicht heeft.’

‘Maar bij slechter weer dragen fietsers een muts of capuchon en wordt het zicht beperkt’, zegt Petra Koops van ’t Jagt. Zij is contactpersoon bij de politie voor studentenzaken.

Batterijen mee

Anouk, 20 jaar en studente chemie, zoekt driftig naar batterijen. ‘Normaal gesproken heb ik een ander lampje, maar die zit nog in een andere tas.’ Net wanneer ze zich lijkt neer te leggen bij een boete, ontdekt ze dat haar voorlamp het toch nog doet. Wat heeft ze hiervan geleerd? ‘Voldoende batterijen mee, en de volgende keer goed opletten. Ik vind het wel goed dat de politie dit doet.’

Jonas is 23 jaar en studeert informatiekunde. Hij heeft net een boete gekregen omdat zijn voorlicht haperde. ‘Blijkbaar doet de dynamo het niet meer goed.’ Dat grapje kost hem 55 euro. ‘Zonde, maar daar hebben we ome DUO voor’, grapt hij. Baalt hij dan niet? ‘Natuurlijk. Maar ik rij toch echt zelf zonder licht, dus ik kan weinig klagen. Dan maar lampjes kopen.’

In tegenstelling tot wat je misschien zou verwachten, juicht de politie het toe dat mensen elkaar voor de controles waarschuwen via bijvoorbeeld whatsappgroepen. Het belangrijkste doel van de politie is namelijk niet zoveel mogelijk boetes uitschrijven, het doel is meer veiligheid in het verkeer. ‘We kunnen wel in de bosjes gaan liggen, maar we zijn veel liever zichtbaar’, legt Luimstra uit.

Niet meer ontwijken

Josef (28), afgestudeerd in small business and retail management, fietst met twee fietsen, beide zonder licht. ‘Ik zag ze staan, maar kon ze niet meer ontwijken’, lacht hij. ‘Maar wel goed dat ze het doen. Ik zit zelf weleens in de auto. Zonder straatverlichting zie je fietsers heel slecht.’ Een geluk bij een ongeluk: hij krijgt maar één boete voor de twee fietsen.

De vraag is natuurlijk of die controles ook effectief zijn. Luimstra meent van wel. Door voorlichting en reclamecampagnes is er meer aandacht voor goede fietsverlichting. ‘En voor minder dan vijf euro heb je tegenwoordig al een prima set lampjes’, stelt hij.

Onderzoekscijfers van Rijkswaterstaat laten zien dat het percentage fietsers in Groningen dat zowel hun voor- als achterlicht aan heeft staan, is toegenomen naar zeventig procent.

International

Bidong-Zhang is een 30-jarige student farmacie. Als international was dit voor hem even wennen, maar hij was op de hoogte van de regels. ‘Ik wist wel dat ik lampjes nodig had. Mijn lamp is helaas later alsnog uitgegaan. Maar morgen ga ik gelijk losse lampjes kopen.’

Hanna (24), studente film and contemporary audiovisual media, is het niet eens met haar boete. ‘Mijn achterlamp ging een paar dagen geleden kapot, doordat iemand over mijn fiets heen was gereden. Stel dat dit vijf minuten geleden was gebeurd, dan had ik toch nooit een nieuwe lamp kunnen fiksen? Mijn voorlamp doet het wel gewoon.’

Ze is van plan een bezwaar in te dienen. Dat je per se twee goede lichten moet hebben om een boete te voorkomen is nieuw voor haar. ‘Ze moeten de regels aanpassen, vind ik.’

De regels in het kort:

[manual_related_posts]

‘Pint of Science’ in Groningen

‘Pint of Science’ – ofwel een glas wetenschap – begon in 2013 in een kleine pub in Londen, maar groeide al snel uit tot een wereldwijd fenomeen. Deze week begon de organisatie ook in Groningen. En in mei pakken ze echt uit.
Door Megan Embry / Foto van Felipe Luís F. Silva / Vertaling René Hoogschagen

Het laatste wat je misschien zou willen is een of andere vent aanhoren over enzymen. Maar wat als hij je zou uitleggen hoe je met thee je eigen natuurlijke enzymen kunt tegenwerken, zodat je sterker reageert op drugs?

‘Er zitten leuke dingen in mijn werk’, zegt PhD-student Friso Aalbers, van de Faculty of Science and Engineering (FSE). Dinsdagavond vermaakte hij café-bezoekers met een laagdrempelige interactieve lezing over zijn onderzoek. Mensen dronken wat, stelden vragen en toen ze weggingen, waren ze weer wat wijzer.

Dat is het idee achter ‘Pint of Science’, zegt RUG-postdoc Simone Savino, die het Groningse team leidt. ‘De bedoeling is dat de presentaties toegankelijk zijn; dat iedereen naar binnen kan lopen en iets interessants kan leren. Het haalt de wetenschappers uit hun ivoren torens en zet ze met hun voeten op de grond.’

Groningse afdeling

Toen Savino afgelopen januari vanuit Italië naar Groningen kwam, merkte hij meteen op dat hier geen afdeling van ‘Pint of Science’ was. Er waren wel vergelijkbare evenementen van Studium Generale, maar hem en zijn collega’s leek het een goed idee om ook iets internationaals te organiseren.

‘De presentaties zijn leuk; ze geven je een algemeen beeld van hoe wetenschap werkt en hoe het ons dagelijks leven beïnvloedt – waarom het dus jou ook aangaat’, zegt hij. Het café is een plek waar nerdy relevant wordt. ‘Het is ook leuk om te ontdekken dat je geïnteresseerd blijkt te zijn in dingen waar je nog nooit van gehoord had.’

Opwarmertje

De presentatie van Alejandro Gran Scheuch en Friso Aalbers – die het dinsdag hadden over respectievelijk bacteriën en enzymen – sloeg aan. Carla, een RUG-student uit Spanje die zoölogie studeert: ‘Bier en wetenschap – mijn twee favorieten! De presentaties waren heel informeel, ik denk dat iedereen dit kan snappen en ervan zal genieten.’

Dit was slechts een opwarmertje; het grote evenement is in mei. Dan zijn er gedurende drie dagen in de hele stad (en over de hele wereld) presentaties van ‘grote wetenschappers’, vertelt Savino.

‘Ik kan je nog niet zeggen wie we hebben gestrikt’, zegt Savino, ‘maar we hebben heel grote plannen.’

[manual_related_posts]